Na de zware storm van 1 november 2006, waarbij o.a. het baken van Engelsmanplaat was weggeslagen, waren Kor, Marlies en ik nieuwsgierig hoe de kwelders van Schier er nu bij zouden liggen. Ruim een maand later op 9 december zijn we naar de kwelder bij het Willemsduin (het laatste grote oostelijke duin aan de Wadkant van Schier) gevaren. Het mooie weer werd afgewisseld met soms zware regenbuien (en regenbogen op het Wad) en voor december was het aangenaam warm weer met weinig wind. Bij het Willemsduin aangekomen, zijn we de eerste grote slenk voor het Willemsduin ingevaren. De slenken lopen bij de monding meestal naar het oosten weg. Daarom zijn de slenken het beste van het oosten uit te benaderen. Bovendien moet het hoogwater zijn, omdat je anders, ook als kanoër, zeker vastloopt op de platen onder Schier. Zie in het overzicht de andere fotoverslagen van slenkbezoeken in 2007. Op zich lijkt de storm geen opvallende sporen nagelaten te hebben in de kwelder. Het enige opvallende was dat het aanspoelsel op ooghoogte tegen de duinen lag. Zo hoog moet het water dus hebben gestaan. Op Google Earth is te zien dat op een paar plekken de duinenrij aan de Noordzeekant is onderbroken. Als het niet zo hard stormde zou je met een platbodem dwars door Schier hebben kunnen varen. Maar ja zonder storm had het water niet zo hoog gestaan. De onderbrekingen in de duinerij waren al voor november aanwezig (de opnamen van Google Earth zijn van eerder in het jaar), maar zijn mogelijk wel vergroot. |
