Eemshaven-Termunterzyl 23-8-08

7 deelnemers vertrokken omstreeks 2 uur 's middags van het strandje tegen de westpier van de Eemshaven voor een tocht naar Termunterzijl, een tocht van, na achteraf bleek, 2x26 km, zie fig 1 voor de gevaren route. We namen voor de zekerheid zowel heen als terug de geul die langs de kust loopt, dus ten westen van de Hondpaap. De hoop was dat het in de middag droog zou worden, maar het heeft de hele tocht naar Termunterzijl meer of minder hard geregend bij een wind die van 4Bft terugliep naar 3 en ter hoogte van Delfzijl weer toenam tot 5Bft. Onderweg zagen we tussen Delfzijl en Vierhuizen op het land een windhoos. Even waren we bag dat de hoos onze kant op zou komen, maar de zwarte wolk dreef naar het zuiden en de hoos verdween na een paar minuten.
Ondanks een gemiddelde snelheid van boven de 8 km/uur (fig 2) was pas om 17.30 Termunterzijl bereikt. Er was daarom geen tijd meer om bij een restaurant langs te gaan en hebben we naast het gemaal ons tevreden gesteld met eigen meegebrachte eten.
Terug lag de snelheid aanvankelijk lager door de tegenwind, maar na Delfzijl nam de wind tijdelijk af en voeren we een tijd 10km/uur. Gelukkig bleef het verder droog en hadden we zon tot zonsondergang. Bij de Eemscentrale aangekomen, werd vanwege de invallende schemering even aangeland op de droogvallende plaat naast de centrale en werden de hoofdlichtjes tevoorschijn gehaald. Omdat het al 21.15 was en de verkeersdienst Schiermonnikoog ons om half 10 terug verwachtte, meldden we ook alvast af. Afmelden als we daadwerkelijk aangekomen waren, was niet nodig De volgende dag zag ik echter op mijn mobieltje dat de kustwacht om kwart voor elf toch nog heeft teruggebeld vermoedelijk om te checken of we waren aangekomen. Een volgende keer is het dus toch beter om na aankomst nogmaals af te melden bij de kustwacht.
Eenmaal de hoek om het Wad op bij de centrale was de noordwestenwind weer toegenomen zodat we nog een uur nodig hadden om het strandje naast de Eemshaven te bereiken. De ca 80cm hoge golven waren in het donker gelukkig goed te zien, dank zij de heldere hemel. We voeren dicht bij elkaar zodat we elkaar steeds konden zien en aanroepen als dat nodig mocht zijn. Net toen we de ingang van de Eemshaven wilde oversteken, schoof er aan de overkant van de haveningang ineens een patrouilleschip naar binnen. Met een sterke schijnwerper tasten ze even af wat wij waren en voeren vervolgens verder de haven in. Om 22.15 zetten we voet aan wal bij het strandje. Voor we de boten hadden opgeborgen bij de GKV was het middernacht.